Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10277 K.2023/2072

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti sayılan saat 05.00 ile 06.00 arasında şikâyetçinin evine balkon kapısından girip, içeriden döviz, Türk parası ve kredi kartlarını alarak evin yakınında kendisini bekleyen araca binip, olay yerinden uzaklaşması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun suç tarihi itibarıyla 142/1-b, 31/3, 116/1, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde belirtilen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğu,

bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 07.01.2015 olan birinci mahkûmiyet tarihi ile 15.02.2021 olan ikinci mahkûmiyet tarihi arasında gerçekleşmiş olduğu gözetilerek düşme kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,