Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10472 K.2023/7330

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı ... yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 145. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 10 ay 15 ... yerine, 22 ay 15 ... hapis cezasına ve devamında 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken yine hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay 22 ... yerine, 18 ay 22 ... hapis cezasına hükmolunması ve müşteki ... yönünden çalınan paranın 150,00 TL olmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanarak değer azlığından indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.