Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10485 K.2025/942

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I)Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde. Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, kazanılmış hak gereği infaz edilecek miktar yazılırken suç isminin "eşe karşı basit yaralama" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinden 5 yıl hapis cezası verildikten sonra aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılarak 6 yıl 3 ay hapis cezası yerine 7 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve devamında aynı Kanun'un 168/1 ve 62. maddelerinin uygulanması sonucu 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası yerine 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,