Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10571 K.2024/11658

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun motosiklet ile seyir hâlinde iken kolluk ekibi tarafından durumundan şüphelenilerek durdurulduğu, şikâyetçiye ait olduğu anlaşılan motosikletin hasarlı olarak şikâyetçiye teslim edildiği, şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde, motosikleti hasarlı olarak teslim aldığı ve zararının 400,00 TL olduğunu beyan ettiği, soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazminin olmadığı, ancak 17.02.2016 tarihinde hasar zararının suça sürüklenen çocuk tarafından giderildiğinin anlaşılması karşısında;

şikâyetçiye kovuşturma evresinde gerçekleşen kısmî iade nedeniyle kısmî iadeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak, rıza göstermesi hâlinde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,