Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10700 K.2023/6594

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2023 tarihli ve 2022/159076 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesinde yer ..., "(1) Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır.

(3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafie yapılır.

Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." şeklindeki düzenleme karşısında, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 11/05/2016 tarihli ve 2016/22607 soruşturma, 2016/6758 esas, 2016/5516 sayılı iddianamesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesinin uygulanması talep edilmemiş olmasına rağmen, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca ek savunma için süre verilmesi ve bu sürede sanığın ek savunması alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

11.05.2016 tarihli ve 2016/6758 Esas sayılı iddianamede, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesinin uygulanması talep edilmediği hâlde, ek savunma hakkı verilmeden bu madde uygulanmak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesine aykırı davranılarak sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR