Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10714 K.2023/7106

Başsavcılığının 15.02.2023 tarihli ve 2022/165500 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "A)Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçu yönünden yapılan incelemede: 1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/4. maddesinde “kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz” hükmüne yer verildiği, sanığın ikinci kez tekerrüre esas alınan Küçükçekmece

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2018 tarihli ve 2017/285 esas, 2018/35 sayılı kararının 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet suçuna ilişkin olduğu, dolayısıyla kasıtlı suçun taksirli suçta tekerrüre esas alınamayacağı, bununla birlikte tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2018 tarihli kararının 31/05/2018 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun’un 58/1. maddesinde yer ...

“Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra ... bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenleme gereğince, incelemeye konu suçun tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinden sonra işlenmemiş olması ve suç tarihi ile kesinleşme tarihinin aynı olması karşısında, Küçükçekmece

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2018 tarihli kararın bu yönüyle de tekerrüre esas alınamayacağı nazara alındığında, taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanmasında, 2-5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin 1. fıkrasına göre, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak hak yoksunluğu uygulanacak olması karşısında,

taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında anılan Kanunun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde, B)Mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede: 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. maddesinde yer ... "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra ... bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanığın adlî sicil kaydında yer ... Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/12/1997 tarihli ve 1996/142 esas, 1997/367 sayılı ilâmının tekerrüre esas teşkil ettiği gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamasında, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: A. Taksirle yaralama suçuna yönelik yapılan incelemede;

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/4. maddesince düzenlenen "kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz" hükmü uyarınca sanık hakkında taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında, taksirli suçlarda uygulanma imkânı olmayan 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanması suretiyle hak yoksunluğuna hükmedilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul

53. Asliye Ceza Mahkemesinin istinaf edilmeksizin kesinleşen 21.09.2021 tarihli ve 2020/101 Esas, 2021/179 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun’un 58. ve 53. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının çıkartılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dava dosyasının Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, B.

Mala zarar verme suçuna yönelik yapılan incelemede. II.GEREKÇE Adli sicil kaydına göre, Bakırköy

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.1997 tarihli ve 1996/142 Esas, 1997/367 Karar sayılı ilâmı ile tekerrüre esas teşkil eden mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul