Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10726 K.2023/2561

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.04.2017 tarihli ve 2017/193 Esas, 2017/900 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Gaziantep 6.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05.01.2017 tarihli ve 2016/752 Esas, 2017/18 Karar sayılı kararına yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.04.2017 tarihli ve 2017/193 Esas, 2017/900 Karar sayılı ilâmı ile İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143.maddesi uygulanmak suretiyle yeniden hüküm kurulduğu, söz konusu kararın sanığın duruşmada bildirdiği son adrese tebliğ edildiği ancak iade olduğu, karar tarihinde sanığın ceza evinde olmadığı, kollukça tebligata yarar adresinin araştırıldığı,

ancak sanığın bildirdiği adresin kentsel dönüşüm kapsamında yıkıldığının tespit edildiği, UYAP kayıtlarına göre yurtiçi ikamet adresi olarak tespit edilen adrese yapılan tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre sanığın yengesine tebliğ edildiği; bununla birlikte sanığın temyiz dilekçesinden önce 13.02.2020 ve 29.01.2020 tarihli mahsup, 17.05.2021 tarihli uzlaşma talepli dilekçeler sunduğu, bu dilekçelerle sanığın karardan haberdar olduğunun anlaşıldığı,

sanık tarafından yasal süresi içerisinde temyiz yoluna başvurulmaması nedeniyle kararın 31.01.2018 tarihinde kesinleştiği, kararın kesinleşmesinden sonra sanığın 26.12.2022 tarihli dilekçesi ile istinaf kararına karşı eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunulması üzerine dosyanın eski hale getirme talebinin değerlendirilmesi için temyiz merciine gönderildiği anlaşılmakla;