Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10805 K.2023/2101

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2009 tarihli ve 2009/20916 soruşturma numaralı iddianamesiyle sanık hakkında olay tarihinde gece vakti ... Büyükşehir Belediyesi kömür deposunun kapısını aletle kesmek suretiyle hırsızlık yapmaya teşebbüs etmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 143/1, 35/2, 152/1-a maddeleri uyarınca kamu davası açıldığı,

2. Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2010 tarihli ve 2009/346 Esas, 2010/636 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezasına ve hak yoksunluklarına, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 152/1-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği,

3. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.03.2018 tarihli ve 2017/18995 Esas, 2018/3375 Karar sayılı kararı ile hükümlerin onanmasına karar verildiği,

4. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.03.2018 tarihli ve 2017/18995 Esas, 2018/3375 Karar sayılı kararının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2018 tarihli ve 2013/20223 sayılı itirazname ile itiraz kanun yoluna başvurulması üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.12.2021 tarihli ve 2018/8-559 Esas, 2021/704 Karar sayılı kararıyla "... Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.03.2018 tarihli ve 18995-3375 sayılı onama kararının kaldırılmasına, Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2010 tarihli ve 346-636 sayılı mahkûmiyet hükümlerinin, sanık ...'a atılı eylemlerin sabit olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına..." karar verildiği,

5. Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/698 Esas, 2022/874 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca açılan davanın düşmesine, hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararının verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi dosya içerisinde yeterli ve somut delil bulunduğu halde hukuka ve usule aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan dolayı dava açılmış ise de, atılı suçun zaman aşımı bakımından 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesine tabi olup suç tarihi nazara alındığında karar tarihinde aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca belirlenen 12 yıllık olağanüstü zaman aşımı süresinin dolmuş olduğu anlaşıldığından bu suçtan açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşme kararının, sanık hakkında hırsızlık suçundan dava açılmış ise de, sanığın suçlamayı kabul etmemesine karşın atılı suçu işlediğine dair ve mahkumiyetine yeterli diğer sanık ...'ın atfı cürum niteliğindeki soyut beyanı dışında delil bulunmadığından bu suçtan aynı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararının verildiği,

2. Kolluk görevlilerince 06.02.2009 tarihinde düzenlenen tutanak, aynı tarihte düzenlenen fotoğraf teşhis tutanağı, olay yeri krokisi, görgü tespit tutanağı dosya içerisinde bulunduğu,

3. Sanığın kovuşturma evresinde alınan ifadesinde üzerine atılı suçu kabul etmediği,

IV. GEREKÇE

A. Kamu Malına Zarar Verme Suçu Yönünden Yapılan Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 21.06.2011 tarihli ve 6/94-133 sayılı kararında da belirtildiği üzere Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.03.2018 olan onama karar tarihi ile 29.12.2021 olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edildiği tarih arasında zamanaşımının durduğu nazara alındığında 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin, duran zamanaşımı süresi de dikkate alındığında suç tarihi olan 06.02.2009 tarihinden itibaren henüz dolmadığı bu nedenle kamu davasının bu gerekçeyle düşürülmesinin hukuka aykırı olduğu ancak aynı Kanun'un 66/1-e,

66/2. maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan, mahkumiyet kararının verildiği 17.06.2010 tarihinden karar tarihine kadar geçtiği anlaşıldığından tespit edilen hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

B. Hırsızlık Suçu Yönünden Yapılan Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, yukarıda anlatılan ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289/1-g maddesi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

V. KARAR

1. Kamu Malına Zarar Verme Suçu Yönünden Yapılan incelemede

Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenlerle Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/698 Esas, 2022/874 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararının verildiği bölüm hüküm fıkralarının çıkartılarak yerlerine “Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan dolayı dava açılmış ise de,

atılı suçun zaman aşımı bakımından 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesine tabi olup cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, mahkumiyet hükmünün kurulduğu 17.06.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar zaman aşımı süresinin dolmuş olduğu anlaşıldığından bu suçtan açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,