Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10913 K.2023/1773

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ve ek kararın; 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1, 296/2. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin kararı ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının, 2022/4716 iddianame numaralı ve 26.08.2022 tarihli iddianamesi ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 53, 58, 63. maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. 25.08.2022 tarihinden itibaren tutuklu yargılanan sanığın Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2022 tarihli ve 2022/583 Esas, 2022/617 Karar sayılı kararı ile hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 53, 58, 63. maddelerinden 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, tutukluluk hâlinin devamına ve mahsuba; aynı Kanun'un 116/1, 53, 58. maddelerinden 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, karar verildiği tespit edilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki maddedeki anılan hükümlerinin sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesisnin 09.11.2022 tarihli ve 2022/3724 Esas, 2022/3388 Karar sayılı kararı ile anılan suçlardan kurulan hükümler yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine (konut dokunulmazlılığının ihlâli suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere) karar verildiği, bu kararın sanığa usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği,

sanığın anılan kararı süresi içerisinde temyiz ettiği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 27.12.2022 tarihli ek kararıyla 5271 sayılı Kanun'un 296/1. maddesi gereği konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu ek kararın sanığa tebliğ edilmesi akabinde sanığın bu ek kararı da süresinde temyiz ettiği belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebeplerinin, "katılanın zararını karşılamak için yeniden kendisine fırsat tanınmasına ve katılan ile uzlaşmak istediğine" yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay günü gündüz vakti, katılanın apartmanına girerek, apartmanın içindeki giriş kısmında bulunan suça konu motosikleti çaldığı, olaya ilişkin kamera görüntülerinin incelenmesi sonucunda kollukça bilinen sanığa ulaşıldığı; sanığın aşamalardaki ikrarı, katılanın beyanları, dosya içerisindeki belgeler, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından eylemin sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla, tutuklu yargılanan sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılmasına, tutukluluk hâlinin devamına karar verildiği anlaşılmış, sanığın adlî sicil kaydının dosyaya eklendiği tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenerek, inceleme konusu suçlara yönelik olarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının, temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise..., hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinin uygulanabilmesi için en geç ilk derece mahkemesince hüküm verilinceye kadar zararın giderilmesi gerekir. İnceleme konusu olan olayda ise, sanığın suçtan kaynaklanan zararı yargılamanın aşamalarında gidermediği; 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen suçun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 253. maddesinde düzenlenen uzlaşmaya tabi bir suç olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yönünden hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesisnin 27.12.2022 tarihli ve 2022/3724 Esas, 2022/3388 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca REDDİ İLE EK KARARIN İSTEM GİBİ ONANMASINA,

B) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.11.2022 tarihli ve 2022/3724 Esas, 2022/3388 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereğince TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA,