Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10826 K.2023/3040

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.05.2011 tarihli ve 2011/1290 Esas No.lu iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında inşaat halindeki binadan boru çalma şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 31/2. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2013 tarihli ve 2011/315 Esas, 2013/6 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2015/299 Esas, 2015/505 Karar sayılı kararı ile yaralama suçundan 2.000,00 TL adlî para cezasına mahkûm edilmesi ve bu kararın 20.11.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemesine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı hakkında değerlendirme yapılmak üzere ihbarda bulunulmuştur.

4. İhbarın değerlendirilmesi sonucu, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/558 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 31/2, 62, 50/1, 52/2. maddeleri uyarınca neticeten 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 5. Yerel Mahkeme kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2021/17796 Esas, 2021/20377 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında ihbara konu suçun uzlaşma kapsamında bulunması sebebiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma sonrası Yerel Mahkemenin 05.07.2022 tarihli ve 2022/93 Esas, 2022/417 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 31/2, 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri gereğince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii temyiz isteğinde; suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ve dosyası temyize gelmeyen diğer suça sürüklenen çocukların birlikte inşaat hâlindeki binanın birinci kat balkon boşluğunda açıkta bulunan boruları çaldıkları Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda diğer suça sürüklenen çocukların boruları taşımasına yardım ettiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun inşaat hâlindeki binanın birinci kat balkon boşluğunda açıkta bulunan boruları gündüz vakti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, üzerine atılı hırsızlık suçunu 25.05.2011 tarihinde işlediği, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 10.04.2013 tarihinde kesinleştiği, 07.06.2015 tarihinde denetim süresi içinde suç işlediğinin ihbar edildiği,

arada geçen 2 yıl 1 ay 27 gün durma süresi de ilave edildiğinde suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun 21.07.2019 tarihinde zamanaşımına uğradığı anlaşılmakla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR