Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1083 K.2024/4637

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan eylemlerine uyan 116/4, 119/1-c, 31/3 maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-d, 66/2, 67/3-4. maddelerinde öngörülen 10 yıl ve 15 yıllık zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiği anlaşılmakla, kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinden uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,