Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10945 K.2023/9957

I) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dairemizin, 23.06.2021 tarihli ve 2021/4308 Esas, 2021/12942 Karar sayılı ilâmındaki, sanık ... hakkındaki bozmanın, aynı suçu işleyen ve verilen kararı temyiz etmeyerek hakkındaki hüküm kesinleşen sanık ...'e sirayet ettirilmesinin, adı geçen sanığa bozmadan sonra verilen 25.10.2022 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği sanığın bu hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, sanığın hırsızlık suçundan hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: