Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1096 K.2024/12973

Suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, taksitlendirmeye karar verilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/4. madde fıkrasının, mahallinde hükme eklenmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.02.2022 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen Mahkemenin 21.04.2016 tarihli kararında sanık ve suça sürüklenen çocuk haklarında sonuç ceza olarak hükmolunan konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ayrı ayrı 13 ay 10 gün hapis ve 6.400,00 TL adlî para cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık ve suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği, bozma üzerine 09.06.2022 tarihli kararda, 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c,

62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis ve 1 yıl 4 ay hapis cezalarının, 13 ay 10 gün hapis ve 6.400,00 TL adlî para cezaları üzerinden infazının yapılmasına ve sanık ve suça sürüklenen çocuk haklarında sonuç ceza olarak hükmolunan hırsızlık suçundan ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis ve 1 yıl 8 ay hapis cezalarının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık ve suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği, bozma üzerine 09.06.2022 tarihli kararda, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 35/2, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 2 yıl 6 ay hapis cezalarının,

2 yıl 1 ay hapis ve 1 yıl 8 ay hapis cezaları üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

“sanık ve suça sürüklenen çocuk iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan hüküm fıkralarından ''Sanık ...'ın sonuç ceza olarak 13 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve suça sürüklenen çocuk ...'in sonuç ceza olarak 6.400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına'' ve “ sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan hüküm fıkralarından'' sanık ...'ın sonuç ceza olarak 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve suça sürüklenen çocuk ...'in sonuç ceza olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına'' ibareleri çıkarılarak yerine ''...Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının

ihlâli suçundan tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 13 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazına ve suça sürüklenen çocuk ...'in hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan tayin olunan cezanın 6.400.00 TL adlî para cezası üzerinden infazına " ve '' ...