Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11035 K.2023/7369

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2023 tarihli ve 2023/1237 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1. maddesinde yer ... “Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hale getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikayeti üzerine, dört ... üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme ile,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/4372 esas, 2017/13189 karar sayılı ilamında yer ... "...şikayetten vazgeçmiş olması nedeniyle, sanık hakkında ... suçundan açılan kamu davasının, TCK’nın 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, şikayetten vazgeçme beyanı dikkate alınmadan kurulan mahkumiyet hükmü hukuka aykırıdır...BOZULMASINA..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, müştekinin 19/09/2018 tarihli celsede şikayetçi olmadığına dair beyanının bulunduğu, karara konu mala zarar verme suçunun şikayete tabi olduğu, suça sürüklenen çocuğun şikayetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanın da bulunmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında takibi şikayete bağlı mala zarar verme suçundan düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesine göre mala zarar verme suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikâyet şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

3. Kovuşturma aşamasında şikâyetçinin 19.09.2018 tarihli oturumda alınan beyanında suça sürüklenen çocuk hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun da şikâyetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanının bulunmadığı tespit edilmiştir.

4. 5237 sayılı Kanun’un 73/4-6. fıkraları ile 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR