Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11162 K.2023/4555

...

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2021/723 E., 2022/660 K.

SUÇ

Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.01.2014 tarihli ve 2014/262 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında olay günü, evlerinin önüne gelen eşinin kız kardeşi ... ve ...'nın eşi katılan ... ile aralarında çıkan tartışma neticesinde sanığın eline geçirdiği cop ile ...'in BMW marka aracına vurarak zarar vermesi şeklindeki eylemi nedeniyle mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/283 Esas, 2015/817 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2014/283 Esas, 2015/817 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/31969 Esas, 2021/15289 Karar sayılı kararı ile, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresinin madde metninden çıkarılmasıyla, 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/723 Esas, 2022/660 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, esastan bozulması gerektiğine, suç tarihinden itibaren 8 yılın geçmiş olması nedeniyle davanın zamanaşımına uğradığına ve atılı suçu kabul etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Almanya'da ikamet eden katılan ...'in, sanık ...'in bacanağı olduğu, katılanın eşi ...'nın kız kardeşi ile görüşmek istemesi üzerine sanığın ikametinin bulunduğu yere gittikleri, ...'in de olay yerine gelmesi üzerine taraflar arasında tartışma yaşandığı, sanığın elinde bulunan sopa ile ...'in aracına zarar vermek suretiyle üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiştir. 22.08.2013 tarihli görgü tespit tutanağı, tanık İ.K.'nin beyanları ve 17.01.2022 tarihli Uzlaştırma Raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında yer alan tutanaklar, katılan ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, dolayısıyla zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

...