Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11336 K.2023/2048

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.06.2022 tarihli ve 2021/12391 Esas, 2022/8910 Karar sayılı temyiz isteminin reddi kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.06.2022 tarihli ve KD-2016/54995 sayılı itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.12.2022 tarihli ve 2022/6 -472 Esas, 2022/822 Karar sayılı ilâmı ile Yargıtay 6. Ceza Dairesinin temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına karar verilmesi üzerine yapılan inceleme neticesinde;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2014 tarih ve 2013/7677 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 144/1-b, 143, 116/1-2-4 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından açılan kamu davasının mağdurun şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle düşürülmesine dair Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2015 tarihli ve 2014/67 Esas, 2015/465 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.06.2022 tarihli ve 2021/12391 Esas, 2022/8910 Karar sayılı kararı ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal sürenin geçmesi nedeniyle aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine de Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarihli ve 2022/6306 Esas, 2022/13266 Karar sayılı gönderme kararı ile dosyanın incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.12.2022 tarihli kararı ile Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.06.2022 tarihli ve 2021/12391 Esas, 2022/8910 Karar sayılı temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, bir hukukî ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla hırsızlık” yapılması halinin bağımsız bir suç olarak değil, hırsızlık suçunun “daha az cezayı gerektiren hali” olarak değerlendirilmesi gerektiği, 5237 sayılı Kanun'un 142/4. maddesi uyarınca, hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlâli veya mala zarar verme suçlarının işlenmesi halinde bu suçlar nedeniyle şikâyet şartının aranmayacağının hükme bağlandığı,

sanığın işlemiş olduğu hırsızlık suçu şikâyete tabi ise de, hırsızlık suçunun işlenmesi sırasında gerçekleştirilen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun şikâyete tabi olmadığı, kaldı ki suçun geceleyin işlenmesi nedeniyle geceleyin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun zaten şikâyete bağlı olmadığı anlaşıldığından sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan cezalandırılması yerine, şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mağdurun ...

Odun Köfte Salonu isimli iş yerinin sahibi olduğu, sanığın 5-6 ay kadar bu iş yerinde gece bekçisi olarak çalıştığı, olay tarihinden bir hafta kadar önce de işi bıraktığı, mağdurun 06.12.2013 günü sabah iş yerine geldiğinde iş yerinin mutfak kısmında asılı bulunan 15-18 kg civarında sucuk kangalların, buzdolabı içinde bulunan 30-35 kg kadar etin, 12 kg çayın ve 6-7 kg tereyağının yerinde olmadığını görmesi üzerine iş yeri kamera kayıtlarını incelediğinde, 1 hafta kadar önce işten ayrılan sanık ...'un hırsızlığı gerçekleştirdiğini gördüğü,

ayrıca masa üzerine 3 adet A4 kağıdına, ... tarafından karmaşık şekilde yazılmış olan notların bırakılmış olduğunu, olay nedeniyle zararının 1.700,00 TL civarında olduğunu belirttiği, sanığın alınan savunmasında, söz konusu iş yerinde 8 ay gece bekçisi olarak çalıştığını, ancak kendisine sigorta yaptırmadıklarını ve kış ortasında işten çıkarttıklarını, 8 aylık alacağı olan 5.000,00- 6.000,00 TL. yerine 150,00 TL. verip işten çıkartıldığını, bunu gururuna yediremediğini ve çalındığı belirtilen malzemelerin hepsini alarak 1.200,00 TL'ye sattığını beyan ettiği, yapılan yargılama esnasında mağdurun şikâyetten vazgeçtiği anlaşılmıştır.

2. 09.12.2013 tarihli CD çözümleme tutanağı içeriğine göre olayın gece saat 01.00 sıralarında sanık tarafından gerçekleştirildiği tespit edilmiştir. 3.Sanık suçunu ikrar etmiş, mağdur yargılama aşamasında şikâyetinden vazgeçmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 144/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete bağlı olduğu, mağdurun şikâyetten vazgeçmesi ile hırsızlık suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği, hırsızlık suçundan açılan kamu davasının düşürülmesi neticesinde iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği, soruşturma aşamasında mağdura imzalattırılan 06.12.2013 tarihli uzlaşma formunda suç adının bulunmaması nedeniyle uzlaşma teklifinin usulüne uygun olarak yapılmadığı ayrıca sanığa da uzlaşma teklifinde bulunulmadığı anlaşılmakla sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm bu nedenlerle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR