Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11340 K.2023/2426

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 09.09.2020 tarihli ve 2020/1539 Esas, 2020/7299 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2020 tarihli ve KD-2020/88393 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/1. fıkrasının 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı; suça sürüklenen çocuklar hakkında ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2019 tarihli ve 2019/226 Esas, 2019/474 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuklar müdafii Av....'un yüzüne karşı 30.05.2019 tarihinde tefhim olunduğu, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin 31.05.2019 tarihinde elektronik imza ile kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süre içerisinde yapıldığı gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 291. maddesi gereğince verilen ret kararının kaldırılması ve hükümlerin ONANMASINA ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2013 tarihli ve 2012/8512 soruşturma numaralı iddianamesi ile, suça sürüklenen çocuklar hakkında şikâyetçiye ait park halinde duran kapıları ve camları kilitli minibüsten yaklaşık 100,00 TL bozuk para çaldıklarından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143 ve 31/2 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmış, ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2015 tarihli ve 2013/95 Esas, 2015/145 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143 ve 31/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 2'şer ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, kararın suça sürüklenen çocuklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 25.03.2019 tarihli ve 2018/12092 Esas, 201974688 Karar sayılı kararı ile eylemin aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin, yasal olmayan gerekçelerle uygulanmadığı ve yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklara yüklenmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2019 tarihli ve 2019/226 Esas, 2019/474 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 11 ay 20 gün hapis cezasına karar verilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir Ancak;

A.Suça sürüklenen çocukların, şikâyetçiye ait minibüsten çaldıkları paranın 100,00 TL bozuk para olması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

B.Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi uyarınca Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 09.09.2020 tarihli ve 2020/1539 Esas, 2020/7299 Karar sayılı ret ilâmının KALDIRILMASINA,