Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11360 K.2025/2338

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteğinin ve karar tarihinde cezaevinde bulunup SEGBİS ile hazır edilen sanığın yüzüne karşı tefhim edilen 27.12.2022 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanık tarafından yapılan 20.01.2023 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında daha ağır cezayı içeren Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.02.2012 kesinleşme tarihli ve 2011/231 Esas, 2011/553 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçtan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, İstanbul 5. Sulh Ceza Mahkemesince verilmiş, 30.10.2014 kesinleşme tarihli, 2014/183 Esas, 2014/521 Karar sayılı kararındaki TCK'nın 86/2. maddesi düzenlenen suçtan verilen 5 ay hapis cezasının mükerrerliğe esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine, ''Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.02.2012 kesinleşme tarihli ve 2011/231 Esas,

2011/553 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçtan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,