Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11367 K.2025/16152

Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, atılı suçların taksirle işlenmesinin mümkün olmadığına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 147. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmediğine ve sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hırsızlık suçu bakımından ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmü ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet hükmü hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca,