Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11459 K.2024/17825

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Mahkemece, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07.10.2021 tarihli ve 2021/14449 Esas, 2021/15194 Karar sayılı bozma ilâmına uyulduğu hâlde, bozma ilâmının gereğinin kısmen yerine getirilmediği anlaşılmakla, nüfus kaydına göre 28.04.1998 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını tamamlamış olduğu gözetilmeden hükmün tefhim edildiği 20.09.2022 tarihli duruşmanın açık yerine kapalı yapılarak suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin ek beyan ve son sözlerinin kapalı duruşmada alınması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı davranılması ve devamında hükmün yasa yolu bildirimi kısmında, kararın "açık duruşmada" açıkça okunup anlatıldığı belirtilmek suretiyle de çelişki yaratılması,

2.Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin kısa kararın açıklandığı 20.09.2022 tarihli oturumda suça sürüklenen çocuk hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına dair isteklerinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca takdirî indirim hükümlerinin uygulanması talebini de içerdiği halde, bu konuda olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmemesi,