Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11539 K.2023/2215

onanması

Sanık müdafiinin 01.02.2023 tarihli temyiz dilekçesinde, sadece sanık hakkında şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2022 tarihli ve 2022/14521 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, şikâyetçi ...'a karşı hırsızlık suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/998 Esas, 2022/1574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şikâyetçi ...'a karşı hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2023/104 Esas, 2023/229 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; dosya kapsamındaki tek delilin sanığın parmak izi olduğu, sanığın söz konusu işyerine uyumak için girdiğini, herhangi bir şey çalmadığını savunduğu, kamera görüntülerine göre sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından sanık hakkında şikâyetçi ...'a karşı hırsızlık suçu yönünden beraat kararı verilmesinin gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 16.04.2022 günü saat 01.00 ile 04.10 arasında gece vakti, kimliği tespit edilemeyen bir başka kişiyle birlikte şikâyetçiye ait 6 aydır kullanılmayan boş iş yerine hırsızlık yapmak amacıyla girerek yaklaşık 100.000,00 TL değerinde olan 35 adet lavabo musluğu, 5 adet taharet musluğu, 5 adet lavabo, 2 adet klima iç ünitesi ve 5 adet aydınlatma ünitesini çaldığı, olay yeri inceleme ekiplerince olay yerinden elde edilen parmak izinin sanığa ait olduğunun tespit edildiği, sanığın bu olaydan sonra 07.10.2022 tarihinde benzer hırsızlık olayına karıştığı ve suç üstü yakalandığı,

sanık her ne kadar 16.04.2022 tarihli hırsızlık suçunu kabul etmemiş ve işyerine uyumak için girdiğini savunmuşsa da kamera görüntüleri, parmak izi incelemesine ilişkin uzmanlık raporu, sanığın suçtan sonra benzer şekilde suç işlerken yakalanmış olması karşısında, sanığın hayatın olağan akışına aykırı ve suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya içerisindeki parmak izi incelemesine ilişkin uzmanlık raporu, 20.05.2022 tarihli CD inceleme tutanağı, sanığın suç tarihinde işyerine uyumak amaçlı girdiğine dair savunması, sanığın olaydan sonra 07.10.2022 tarihinde benzer şekilde musluk, batarya gibi eşyaları çalmaya teşebbüs ettiği sırada yakalanması ve tüm dosya içeriğinden, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, delillerin değerlendirilmesinde hata bulunmadığı belirlenmekle, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR