Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11594 K.2023/2097

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği Yargıtay tarafından verilen bozma kararına ilk derece mahkemesince uyularak hırsızlık suçundan verilen yeni karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabileceği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.03.2022 tarihli ve 2022/1199 Esas sayılı iddianamesi ile; sanığın olay tarihinde gece saat 21.00 sıralarında apartman giriş kapısından içeri girdiği ve şikâyetçi ...'ün depo olarak kullandığı bodrum katına gelerek şikâyetçiye ait depodan, 2 adet bakır tencere ve 1 adet boş valiz çaldığı iddiasıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2.h.2, 53/1, 58/1 ve 63/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2022/188 Esas, 2022/233 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsubuna karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.11.2022 tarihli ve 2022/1760 Esas, 2022/1873 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.11.2022 tarihli ve 2022/1760 Esas, 2022/1873 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarihli ve 2022/7110 Esas, 2022/12535 Karar sayılı ilâmıyla; şikâyetçiye ait annesinden kalan iki adet bakır tencere ile boş valizin suç tarihindeki ikinci el değeri araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 145. maddesinde düzenlenen değer azlığına ilişkin ceza indiriminin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, gerekçesiyle bozulmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/629 Esas, 2022/734 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemleri, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. ve 168. maddelerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikâyetçi ...'ün 01.03.2022 günü sabah saatlerinde ikamet ettiği binanın bodrum katında bulunan depoya hırsız girdiğini öğrendiğini, en son 4-5 ay önce kontrol ettiği depoya gittiğinde her yerin dağınık olduğunu ve kendisine ait olan iki adet bakır tencere, bir adet gri renk içi boş valizin çalındığını fark ettiğini, belirterek yaptığı şikâyet üzerine, yapılan araştırmada kamera kaydı incelendiğinde 26.02.2022 günü gece vakti sayılan saat 21.04-21.13 arasında apartmana girerek elinde valizle çıkan ve sonra eli boş olarak tekrar girip çıkan bir şahsın görüldüğü, kamera görüntüsündeki eşkal bilgilerinden şahsın sanık ... olduğunun kolluk görevlileri tarafından tespit edildiği, sanığın suçlamayı ikrar ettiği, suça konu eşyaları 3. şahıslara sattığı tespit edilerek hüküm kurulmuştur.

2. Bozma sonrası yapılan yargılamada mahkemenin talebi üzerine düzenlenen 17.10.2022 tarihli tutanağa göre dava konusu iki adet bakır tencere ve bir adet boş valizin değerinin suç tarihi itibari ile 3.000,00-5.000,00 TL civarı olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 26.02.2022 yerine 01.03.2022 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, Olay ve Olgular başlığında (2) numaralı paragrafta içeriğine yer verilen bilgilere göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmamasında ve sanığın zararı gidermediği anlaşılmakla hakkında aynı Kanun'un 168. maddesi uyarınca indirim yapılmamasında hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR