KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/11581 E., 2025/5653 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/640 E., 2022/865 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 168/2, 62. maddelerine göre belirlenen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında CMK'nun 283/1. maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından "..
CMK'nun 283/1. maddesi gereğince kazınılmış hakları korunarak, bozmadan önceki karardaki gibi neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine "..
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/11581, K. 2025/5653, 7 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama