Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11692 K.2023/4171

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2011 tarihli ve 2011/267 numaralı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında şikâyetçinin evine balkon kapısın zorlayarak girdikleri, içeriden plazma televizyon, cep telefonu, kamera ve fotoğraf makinasını alarak olay yerinden ayrıldıkları iddiasıyla hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1.b.1, 143, 43/1, 116/4, 43/1, 151/1, 43/1, 31/3. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin, 10.07.2013 tarihli ve 2011/143 Esas, 2013/780 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 04.09.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

3. İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuğun tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 142/1-b, 143, 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4.Anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

13. Ceza Dairesinin 21.10.2020 tarihli ve 2020/5804 Esas, 2020/9824 Karar sayılı kararı ile. Dosya içerisindeki hükme esas alınan soruşturma evraklarının onaysız fotokopi suretlerinden oluştuğu, söz konusu evrakların aslı ya da onaylı suretlerinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde temini ile karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine Yerel Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir. 6.Anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.06.2022 tarihli ve 2022/351 Esas, 2022/9662 Karar sayılı kararı ile.

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 43, 31/3. maddelerine uyan nitelikli hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerinde öngörülen 15 yıllık uzamış zamanaşımı süresinin ve zamanaşımı süresini kesici son işlem olan son mahkumiyet kararından itibaren 10 yıllık asli zamanaşımı süresinin hüküm tarihine kadar dolmadığı gözetilmeden,

yargılamaya devamla suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi yerine yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi ve dosya içerisindeki hükme esas alınan soruşturma evraklarının onaysız fotokopi suretlerinden oluştuğu anlaşılmakla; söz konusu evrakların aslı ya da onaylı suretlerinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde temini ile karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

7.Bozma üzerine Yerel Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 142/1-b, 143, 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz talebi; hakkında lehe hükümlerin uygunlanmadığına ve zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuğun 16.12.2010 tarihinde saat 20.00 ile 00.00 arasında şikâyetçinin evine mantolama çalışması için kurulan iskeleyi kullanarak ve balkon kapısını zorlayarak girip, evden bir adet televizyon, fotoğraf makinası, kol saati, cep telefonu, kamerayı alarak ayrıldığı, dava dışı M. B.'nin olaydan sonra polise ibraz ettiği ve çözümü yaptırılan hakkında hükmün açıklanması geri bırakılan suça sürüklenen çocuk Z .A.

Ç. ile E. K.arasında yapılan telefon görüşmelerinde Z .A. Ç.'nin eylemi ... ile gerçekleştirdiğine yönelik beyanda bulunduğu, Z .A. Ç.'nin aşamalardaki tutarlı ve samimi beyanı ve tüm dosya kapsamından suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediği kanaatine varılarak, Mahkemece cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Suça sürüklenen çocuk suçlamayı inkâr etmiş, şikâyetçinin de soruşturma aşamasında ifadesinin alındığı tespit olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 31/3 maddelerine uyan nitelikli hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre; aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerinde öngörülen 10 ve 15 yıllık zamanaşımı sürelerinin dolmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

Suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediği yönündeki savunmasının aksini gösterir, hakkında hükmün açıklanması geri bırakılan ...'ın suç atma niteliğindeki ifadesinden başka suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, yüklenen suçtan mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, kesin ve somut kanıt bulunmadığı gözetilmeden yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR