Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1177 K.2024/17258

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun’un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken 2 yıl 13 ay 15 gün hapis yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı ise de, bu hatanın aynı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan indirime ilişkin sonraki uygulamayla düzeltilmesi ve sonuca etkili olmaması karşısında, bu husus bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 12.01.2013 tarihli hırsızlık suçundan dolayı 22.02.2013 tarihli iddianame ile temyize konu davanın açıldığı, UYAP'tan ve dosya kapsamından yapılan incelemede, sanık hakkında aynı kuruma karşı 14.01.2013 tarihli hırsızlık suçundan dolayı Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 20.02.2013 tarihli iddianamesi ile açılan diğer dava üzerine Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2019 tarihli, 2018/393 Esas, 2019/332 Karar sayılı ilâmıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 143, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezasına hükmedildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

temyize konu davada ise bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde hukukî kesinti olmaması ve her iki suç arasında kısa bir süre olması da nazara alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği belirlenmekle.

Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 143, 43/1, 62. maddeleri uyarınca belirlenen ceza miktarı, yukarıda anılan 14.01.2013 suç tarihli diğer eylemle ilgili hükmedilen ve kesinleşen 2 yıl 11 ay hapis cezasından "daha az" olması nedeniyle, temyize konu dava dosyasından verilen hapis cezasının mahsubuna karar verildikten sonra, sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının "çektirilmemesine" şeklinde karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "...yeniden ceza verilmesine yer olmadığına" dair yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321.maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının sanık ... hakkındaki "A)-10.