Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1195 K.2024/16895

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanık müdafiinin ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın zincirleme şekilde atılı hırsızlık suçunu işlediğinin kabulü karşısında, yakalandığı olay günü bir kısım suça konu içkileri güvenlik görevlilerine teslim ettiği, katılanın 03.01.2017 tarihli duruşmada, "Otelin zararının kalmadığını düşünüyorum, ancak var ise kısmî iadeye rızam yoktur." şeklindeki beyanı dikkate alındığında, ilk hırsızlığa konu içkilerin iade edilip edilmediği hususu netleştirilmeden, hatalı değerlendirme ile suça konu içkilerin tamamının iade edildiği kabul edilerek sanık hakkında TCK'nın 168/1.maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle sanığa eksik ceza tayini,