Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11780 K.2023/2073

Kanunu’nun 308/1. maddesinin ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: Hırsızlık suçundan Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2015 tarihli ve 2014/334 Esas, 2015/770 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine,

Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 16.12.2019 tarihli ve 2019/8298 Esas, 2019/18376 Karar sayılı ilamı ile onanmasına dair verilen karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.03.2023 tarihli ve KD-2023/20365 sayılı yazısı ile İTİRAZ kanun yoluna başvurulması üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile değişik 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; sanık hakkında aynı olay nedeniyle Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 31.12.2013 tarihli 2013/697 Esas, 2013/770 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasını içeren mahkûmiyet kararı verildiği ve kararın sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 16.05.2016 tarihli ve 2015/5719 Esas, 2016/9074 Karar sayılı kararıyla düzeltilerek onanmasına karar verilerek kesinleşmesine karşın,

aynı olay nedeniyle sanık hakkında aynı suçtan açılan davada ayrıca Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2015 tarihli ve 2014/334 Esas, 2015/770 Karar sayılı kararı ile aynı Kanun’un 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasını içeren mahkûmiyet kararının verildiği ve kararın Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 16.12.2019 tarihli ve 2019/8298 Esas, 2019/18376 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmakla,

Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince onama kararı verilen ikinci mahkûmiyet kararıyla ilgili olarak Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesine göre davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yönündeki İTİRAZININ KABULÜNE ve Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 16.12.2019 tarihli ve 2019/8298 Esas, 2019/18376 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

İtiraz konusu ile ilgili UYAP sisteminde itiraza konu kararlar üzerinden yapılan kontrolde sanık hakkında Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 31.12.2013 tarihli 2013/697 Esas, 2013/770 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasını içeren mahkûmiyet kararı verildiği ve kararın sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 16.05.2016 tarihli ve 2015/5719 Esas, 2016/9074 Karar sayılı kararıyla düzeltilerek onanmasına karar verilerek kesinleştiği,

yine aynı olay nedeniyle sanık hakkında aynı suçtan açılan davada ayrıca Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.06.2015 tarihli ve 2014/334 Esas, 2015/770 Karar sayılı kararı ile aynı Kanun’un 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasını içeren mahkûmiyet kararının verildiği ve kararın Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 16.12.2019 tarihli ve 2019/8298 Esas, 2019/18376 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğinin anlaşılması karşısında.

Sanığın hırsızlık suçundan mükerrer dava dosyası niteliği oluşan Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2015 tarihli ve 2014/334 Esas, 2015/770 Karar sayılı dava dosyası hakkında 14.03.2013 tarihinde Akay Hastanesinde mağdurlar ..., ... ve şikâyetçi ...’in kaldıkları odadan Nokia 6500 ve ... model cep telefonlarının alınması sebebiyle hırsızlık suçuna ilişkin açılan dava yönünden 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,