Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11876 K.2025/15527

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, müvekkilinin hırsızlık kastı olmadığına, hırsızlık kastı olan birisinin kendisindeki kontak anahtarını diğer aracın üzerine bırakmayacağına, müvekkilin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesinden değil, 142/1 den cezalandırılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın suça konu araç ile birlikte kaza yapması üzerine kolluk görevlilerince ele geçirilen aracın hasarlı bir şekilde şikâyetçiye iade edildiği olayda, aracın iadesinde bir katkısı bulunmadığı ve sanık tarafından hasara ilişkin giderilen zararın kısmi iade kapsamında bulunduğu anlaşılmakla, gerçekleşen kısmi iade nedeniyle şikâyetçiden kısmi iadeye rızasının olup olmadığı açıkça sorularak, sonucuna göre sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.