Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11989 K.2023/3873

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların, olay günü gece saat 23.45 sıralarında şikâyetçinin aracının kapısını bıçak ile açmak suretiyle düz kontak yapıp çalmaya çalıştıkları esnada ihbar üzerine olay yerine gelen polisler tarafından yakalanmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 143 ve 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-d,

66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 15 yıllık zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 12.02.2007 tarihinden hükmün verildiği tarihe kadar dolduğu ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen başka bir işlem de yapılmamış olduğundan gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken kovuşturmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,