Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12034 K.2023/3308

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik ve sanığın beraat etmesi yönünde olduğu, bu itibarla hükmü temyiz etmesinde hukukî yararının bulunduğu; o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin ise, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik ve aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede. A.

Hırsızlık Suçu Yönünden. Sanığın soruşturma aşamasında müdafi huzurunda alınan savunmasında, suça konu eylemi gece gerçekleştirdikleri yönünde savunmada bulunduğu, yine kovuşturma aşamasında ölmesi sebebiyle hakkında düşme kararı verilen temyiz dışı sanık ...'nin müdafi huzurunda alınan savunmasında, katılanın iş yerinin de bulunduğu yere gece saat 00.00 sıralarında gelip her bir iş yerinden ayrı ayrı hırsızlık yaptıkları yönünde savunmada bulunduğu,

bu itibarla sanığın olay tarihinde temyiz dışı sanık ... ile birlikte gece vakti sayılan saat 00.00 sıralarında katılana ait iş yerine hırsızlık amaçlı olarak girmeleri, ancak hiçbir şey alamamaları sebebiyle eylemlerinin teşebbüs aşamasında kalması şeklindeki eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 143/1 maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-d ve 67/4. maddelerine göre zamanaşımının belirlenmesi gerektiği, Mahkemece hatalı bir şekilde,

eylemin gündüz gerçekleştiğinden bahisle aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirlenen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihinden karar tarihine kadar dolduğundan bahisle düşme kararı verildiği; ancak aynı Kanun'un 66/1-d ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 15 yıllık dava zamanaşımı süresinin, 07.12.2006 olan mahkûmiyet tarihinden karar tarihi olan 19.01.2023 arasında gerçekleştiği gözetilmeden zamanaşımı süresi hatalı bir şekilde belirlenmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulduğundan, Trabzon 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ve 2018/21 Esas,

2023/55 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki hırsızlık suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye aykırı olarak DÜŞMESİNE, B.

İş Yeri Dokunulmazlığının İhlali Suçu Yönünden. Sanığın soruşturma aşamasında müdafi huzurunda alınan savunmasında, suça konu eylemi gece gerçekleştirdikleri yönünde savunmada bulunduğu, yine kovuşturma aşamasında ölmesi sebebiyle hakkında düşme kararı verilen temyiz dışı sanık ...'nin müdafi huzurunda alınan savunmasında, katılanın iş yerinin de bulunduğu yere gece saat 00.00 sıralarında gelip her bir iş yerinden ayrı ayrı hırsızlık yaptıkları yönünde savunmada bulunduğu,

bu itibarla sanığın olay tarihinde temyiz dışı sanık ... ile birlikte gece vakti sayılan saat 00.00 sıralarında katılana ait iş yerine hırsızlık amaçlı olarak girmeleri, ancak hiçbir şey alamamaları şeklindeki eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-d ve 67/4. maddelerine göre zamanaşımının belirlenmesinin gerektiği, Mahkemece hatalı bir şekilde,

eylemin gündüz gerçekleştiğinden bahisle aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirlenen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihinden karar tarihine kadar dolduğundan bahisle düşme kararı verilmiş ise de; suç tarihi itibariyle aynı Kanun’un 66/1-d ve 67/4. maddelerine göre, gerek 15 yıllık olağan, gerekse 22 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süreleri dolmadığı halde, yazılı şekilde dava zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle düşme kararı verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.