Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11826 K.2024/3672

Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usûlüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanun'un gösterdiği usûllere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesinin gerektiği, aksi hâlde aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılmasının mümkün olmadığı, hükümlünün yokluğunda verilen kararın, hükümlünün sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderildiği, tebliğ edilemeden tebligat evrakının mahkemeye iade edildiği, bunun üzerine mahkemece sanığın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi olup olmadığının araştırılarak,

mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ yapılması gerektiği "mernis adresinin olmadığının tespiti hâlinde" ancak 35. maddeye göre daha önce usûlüne uygun bir şekilde tebligat yapılan eski adrese tebliğ işlemi yapılabileceği, hükümlü hakkında mernis adresi araştırması yapılmaksızın daha önce Kanun'un gösterdiği usûllere göre bir tebligat yapılmamış adresine aynı Kanun'un 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu, hükümlü vasisinin öğrenme üzerine verdiği 21.02.2023 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 493/1-son, 522, 55. maddeleri uyarınca kurulup temyiz edilmeksizin kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2 maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir Açıklanan nedenle Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,