Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12229 K.2023/2652

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.10.2022 tarihli ve 2022/4038 Esas numaralı iddianame ile; sanık hakkında şikâyetçinin çalıştığı marketten gündüz saat 13.00 sıralarında 3.000,00 TL değerinde bavul çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 53, 58 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2022 tarihli ve 2022/665 Esas, 2022/809 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 58.,63. ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2023/181 Esas, 2023/299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında kurulan hükmün yasalara aykırı olduğu, kırmızı reçeteli ilaç kullandığı ve bu durumun mahkemece araştırılması gerektiği, şikâyetçi ile uzlaşma ve şikâyetçinin zararını giderme isteğine ilişkin taleplerinin değerlendirilmediği, müdafii talep etmesine rağmen bu isteğinin de Mahkemece karşılanmayarak savunma hakkının kısıtlandığı, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanarak hakkında tahliye kararı verilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay günü sanığın gündüz saat 13.00 sıralarında şikâyetçinin çalıştığı markete girdiği, burada rafta bulunan 3.000,00 TL değerindeki bavulu parasını ödemeksizin alarak işyerinden çıktığı, böylece üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanık savunmasında atılı suçu kabul etmiş, şikâyetçinin de soruşturma aşamasında ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. 10.10.2022 tarihli görüntü inceleme ve araştırma tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz dilekçesinde kırmızı reçeteli ilaç kullandığını ve bu durumun mahkemece araştırılmadığını belirtilmişse de aşamalarda bu durumdan hiç bahsetmediği, belge sunmadığı, atılı suçun 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi kapsamında yer almadığından sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulama olanağının olmadığı, sanığın aşamalardaki savunmasında şikâyetçinin zararını tahliye olması durumunda gidereceğini belirtmesi nedeniyle mahkemece zarar giderme talebinin samimi bulunmayarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanmaması hususunda bir isabetsizlik görülmediği,

sanığın eyleminin aynı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen suça uyduğu ve zorunlu müdafii atanma şartlarına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesinde cezanın alt sınırının beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan olması gerektiğinin düzenlendiği, sanığa atılı suçun bu kapsamda olmadığı,

kaldı ki sanığın sorgusunun yapıldığı 11.11.2022 tarihli celsede müdafii olmadan savunmasını yapacağını beyan ettiği, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı nazara alındığında 5237 sayılı Kanun'un 50, 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanma olanağının, ceza miktarı nazara alındığında, olmadığı da anlaşılığından açıklanan tüm bu sebeplerle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR