Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12251 K.2023/2267

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/3318 Esas, 2022/2286 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 14.12.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 19.12.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı,

yasal temyiz süresinden sonra 23.01.2023 tarihinde sunduğu dilekçenin de temyiz dilekçesi olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ...