Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12322 K.2024/5011

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

sanık ... bakımından karar yüzüne karşı verilmiş olmasına rağmen kararın kanun yolu bildirim kısmında temyiz süresinin kararın tebliğinden itibaren başlayacağının belirtilmesi nedeniyle sanık yanıltıldığından sanık ... ve diğer sanıkların temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olay günü sanıkların bulunmuş oldukları cezaevindeki kameralara zarar vermeleri sebebiyle eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a maddesinde öngörülen cezanın üst sınırlarına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıl zamanaşımının ilk mahkûmiyet hükmünün verildiği 10.06.2014 tarihi ile karar tarihi olan 26.10.2022 arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,