Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12358 K.2023/2132

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 21.12.2022 tarihli ve 2022/3488 Esas, 2022/2675 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

İstanbul Anadolu Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2022 tarihli ve 2022/1338 esas, 2022/1297 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca verilen “1 yıl” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın suç tarihinde gece vakti katılanın müştemilat olarak kullandığı odaya girerek 5.000,00 TL değerindeki eşyaları çaldığı iddiasıyla hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 116/4, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2022 tarihli ve 2022/1338 esas, 2022/1297 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 116/4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay ve 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hükmolunan hapis cezalarının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.

3. Sanığın istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 21.12.2022 tarihli ve 2022/3488 Esas, 2022/2675 Karar sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri arkadaşını ziyaret ettikten sonra apartmandan ayrılırken merdivende gördüğü poşetlerin çöp olduğunu düşünerek götürüp çöpe attığına ve zararı tazmin edip etmeyeceğinin kendisine sorulmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın olay günü gece sayılan 23.44 sıralarında katılanın apartman içerisinde müştemilat olarak kullandığı bölüme girdiği ve bilirkişi raporuna göre 3.725,00 TL değerinde bakır kazan, tepsi gibi eşyaları çaldığı, elinde poşetlerle apartmandan çıkarken güvenlik kamerasına yansıyan görüntüleri ve tarafların anlatımları dikkate alınarak sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir. 2. Fotoğraf Teşhis Tutanağı, Olay Yeri İnceleme Raporu ve Bilirkişi Raporu dosya içerisinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılan ...'un suç tarihinde, dairesinin müştemilatı olarak kullandığı ve kilitli olduğunu beyan ettiği bölümde bulunan bakır tepsi, tencere ve kazan gibi eşyaların çalındığını fark ettiği, kamera görüntülerinin araştırılması ile 23.44 sıralarında sanığın elinde poşetler olduğu halde apartmandan ayrılırken görüldüğü,

sanık her ne kadar savunmasında arkadaşını ziyaret etmek maksadıyla bahse konu yere geldiğini, giderken poşetleri görünce çöp zannederek aldığını beyan etmiş ise de katılanın beyanları karşısında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmemiş, sanığın devam eden yargılama boyunca katılanın zararını gidermeye yönelik bir irade göstermediği anlaşıldığından bu husustaki temyiz nedeni de yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 21.12.2022 tarihli ve 2022/3488 Esas, 2022/2675 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.