Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12410 K.2025/11592

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, zincirleme suçun şartlarının oluşmadığına, takdiri indirim uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın aynı apartmanda ayrı katlarda bulunan 3 farklı dairenin önünden, katılan ve şikâyetçilere ait ayakkabıları çalması şeklindeki eylemlerinin ayrı ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğu ve suça konu ayakkabıların değerleri itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,