Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1249 K.2024/4984

I) Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın istinafı mümkün olmadığından, aynı Kanun'un 264. maddesine göre itiraz olarak kabulü ile istinaf isteminin itiraz merciince incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi yerine istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II) Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

III) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, somut olayda teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına; sanık ...'in temyiz isteminin, savunma hakkının kısıtlandığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, şikâyet bulunmaması nedeniyle cezada indirim yapılması gerektiğine ve beraatine karar verilmesini talep ettiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-g ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, sanık ...'e 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması;

sanık ... için de 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak atanan müdafinin aynı Kanun'un 188/1. maddesi gereğince hükmün açıklandığı 05.12.2019 tarihli son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden; yargılamaya devam edilerek sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,