Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12613 K.2025/15006

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın suç kastı ile hareket etmediğine, sanığa son söz hakkının tanınmadığına, sanığın suç kastı ile hareket etmediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Adli sicil kaydına göre Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2016 tarihli ve 2015/1031 Esas, 2016/397 Karar sayılı olup 10.05.2016 tarihinde kesinleşen TCK'nın 191/1, 51 maddeleri gereği erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına dair mahkûmiyeti olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.