Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13107 K.2025/18275

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın suça konu eşyalardan tırmık, nacak ve balyozu hırsızlık kastı taşımadan aldığı ve iade ettiği, bu eşyaların ortak alanda bulunmakta olup herkesin birbirinin eşyasını kullandığı, akü şarj makinesi ve kayık motorunun sanık tarafından alındığına ilişkin iddianın hukukî dayanaktan yoksun olduğu ve dosya kapsamında ispat edilemediği, bu eşyaların sanığın işyerinde yapılan aramada da ele geçirilemediği, işyerinde bulunan akü şarj makinesinin sanığa ait olduğu,

katılanın kötü niyetli olarak belirlediği fahiş zararı ödememesi nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca ve kast unsurunun oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,