Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13145 K.2025/16247

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; eylemin gerçekleştiği yerin herkesin girebileceği bir yer olmakla kilitlenme yada bina veya eklentilerinde muhafaza altına alma halinin söz konusu olmadığına, olayın bağımsız bölümün dışında, eklenti sayılamayacak, bina dışından yabancının rahatlıkla girebileceği bir yerde gerçekleştiğine, bu yerin nitelikleri tam olarak araştırılmadan, sanık aleyhine 5237 sayılı TCK.nun 142/2-h maddesi gereğince hüküm kurulduğuna, zaman hususunda ise gerek soruşturma gerek kovuşturma aşamasındaki tutanaklarda, belgelerde,

beyanlarda farklı zaman dilimleri 21.00, 21.30, 22.00, 22.30 vb. vakitler belirtilmiş olmasına, olayın zamanına ilişkin kesin olarak maddi gerçeğe ulaşılmamasına rağmen, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz ardı edilerek 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulandığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;