Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13646 K.2023/3360

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

1. Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2018 tarihli ve 2018/1024 Esas numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında, sanıkların suç tarihinde 17.30 sıralarında ve 19.03 sıralarında etrafı duvar ve tel örgüyle çevrili Söğüt Cam adlı işyerinin arka bahçesinde bulunan hurda aliminyum malzemeleri çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 142/2-h, 43/1, 116/2, 119/1-c, 43/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2019 tarihli ve 2018/498 Esas, 2019/10 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 43/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına; sanıklar Salih ve İsmail hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a. maddesi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

3. Anılan kararın istinaf edilmesi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2019/2780 Esas, 2022/230 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan ve her iki sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılmasına, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 142/2-h, 43/1, 168/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına;

sanıklar İsmail ve Salih hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 116/2, 119/1-c, 43/1. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına, sanık ... hakkında belirlenen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz istemi; diğer sanık ...'in yevmiyeli iş teklifi nedeniyle olay yerinde hurda taşımaya yardım ettiği, hırsızlık yapıldığından haberinin olmadığına ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurlarının oluşmadığı, verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğu, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların suç tarihinde saat 17:30 sıralarında etrafı duvar ve tel örgüyle çevrili olan Söğüt Cam isimli işyerinin arka bahçesine geldikleri, hurdalık alandaki aliminyum hurda malzemeleri sepetli motosiklete yükleyip götürdükleri, daha sonra aynı gün yeniden saat 19.01 sıralarında aynı yere gelerek daha önce istifledikleri diğer aliminyum hurda malzemeleri motosiklete yükledikleri, bu sırada iş yeri çalışanının müdahale etmesi üzerine hurda malzemeleri de alarak motosikletle kaçtıkları, sanıkların zincirleme suretle hırsızlık suçunu işledikleri, hırsızlık suçunun işlendiği yerin depo niteliğinde bulunması nedeniyle iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurlarının oluşmadığı, İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların hırsızlık suçunu işledikleri yerin, işyerinin eklentisi niteliğinde bulunduğundan sanıkların zincirleme suretle iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediklerinin sabit olduğu, İlk Derece Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında katılanın zararının bir kısmının sanık ... tarafından giderildiği, katılanın geri kalan zararının da sanık ... tarafından istinaf yargılaması sırasında giderildiği anlaşıldığından, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların aşamalardaki tevilli ikrara dönük savunmaları, şikâyetçi İ.S. ve tanık M.E.'nin aşamalarda alınan ifadeleri, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun sanığı F.G.'nin soruşturma aşamasında alınan ifadesi, 01.09.2018 tarihli Olay ve Araştırma Tutanağı, 03.09.2018 tarihli Muhafaza Altına Alma, Teslim ve Araştırma Tutanağı, 03.09.2018 tarihli CD Çözüm Tutanağı, aynı tarihli olay yeri tasvirine ilişkin tutanak, 29.08.2018 tarihli Teşhis Tutanağı, 16.11.2018 tarihli Keşif Zabtı, 27.11.2018 tarihli bilirkişi raporu, olay yerine ilişkin fotoğraflar ve tüm dosya kapsamına göre,

sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin sabit olduğu ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun yasal unsurlarının oluştuğuna dair İstinaf Mahkemesi kabul ve uygulamasında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, suç unsurlarının oluşmadığı ve beraat kararı verilmesi gerektiğine dair sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz istemleri yerinde bulunmamış; sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından ve sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR