Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1366 K.2024/13531

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2021/1867 Esas, 2022/405 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Ankara 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Ankara 1. Çocuk Mahkemesi'nin 26.10.2017 tarih ve 2016/671 Esas, 2017/439 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 142/2-h,31/3 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın istinaf incelemesi neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 20.02.2018 tarihli kararı ile dosya üzerinden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-h, 31/3, 168/1, 62/1, 50/3, 50/1-a, 52/2 maddeleri uygulanarak hükmedilen 6.660,00 TL adli para cezasının CMK 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilmesinden sonra ssç’nin, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle 14.02.2022 tarihinde hükmün açıklanmasına karar verildiği olayda;

Temyiz başlıklı CMK 286. maddesinin 286/2-d fıkrasında, (Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve E.:2018/71 K.:2018/118 sayılı Kararı ile İptal.

Yeniden Düzenleme:20/2/2019-7165/7 md.) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının ...temyiz edilemez olduğunun belirtildiği fıkrada,

istinaf mahkemesince 3 yıl 4 ay hapis cezasının 11 ay 3 gün hapis cezasına indirilerek CMK 231/5. maddesinin uygulanması ve akabinde denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suç nedeniyle istinaf mahkemesince açıklanan 6.660,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün temyizinin mümkün olup olmadığı hususu sayın çoğunluk ile aramızdaki ihtilafın konusunun oluşturmaktadır.

İstinaf mahkemesince CMK 231/5 maddesi kapsamındaki kararın açıklanması sonucu verilen hükmün CMK 286/2-d fıkrası kapsamında ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen bir karar niteliğindedir zira, CMK 231/5 maddesi kapsamındaki karar hukuki sonuç doğurmayan, infazı kabil olmayan,tekerrüre esas alınmayan nitelikte bir karar olduğu için teknik anlamda mahkeme kararının hukuki sonuçlarını doğurmaktan uzak karma nitelikte olduğu birçok içtihatta vurgulanmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2013/14-102 esas,2014/128 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, kurulan hükmün sanık hakkında hukuksal bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir “hüküm” değildir.

Bunun sonucu olarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK’nun 223. maddesinde sayılan hükümlerden olmadığından, bu tür kararların kanun yararına bozulması durumunda yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi, davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için verilecek hüküm veya kararlarda lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyeceği, dolayısıyla HGB kararı verilince yeni bir sürecin başladığı,

HGB kararına karşı itiraz yoluna başvurma ( yeni düzenlemede istinafa başvurunun olanaklı olduğu ) imkanı varken HGB kararı açıklanınca yasa yolu değiştiği dikkate alındığında HGB kararı verilmesi ile HGB kararın açıklanması kurumlarının birbirinden farklı sonuçlarının olduğu ve başvuru yasa yollarının da değiştiği görülmektedir.

İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen mahkumiyeti sadece ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilen mahkumiyet kararı veya ilk derece mahkemesinin beraat, CVYO dair kararı kaldırıp mahkumiyet kararı vermesine müşahhas olarak algılamak aynı sonuçları doğuran açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak hukuk düzenindeki sonuçlarını eşit görmemek ve üst mahkemenin denetiminden kaçınmaktır.

İstinaf mahkemesince CMK 231/5 maddesi kapsamındaki kararın açıklanması sonucu verilen hükmün hukuki sonuç doğurması, tekerrür esas alınması, adli sicil kaydında gözükmesi ve infaz kabiliyetinin bulunması gibi teknik anlamda hüküm vasfına haiz olduğundan ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen bir hükümdür. Bu niteliği itibariyle de kararın temyizinin mümkün olduğu düşüncesindeyiz. İş bu kararın kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı görüşünde olan sayın çoğunluğuna katılmıyorum.