Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13751 K.2024/1405

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında Burhaniye Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2008 tarihli ve 2007/69 Esas, 2008/254 Karar sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Dairesinin 21.12.2011 tarihli ve 2010/52 Esas, 2011/30459 Karar sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verildiği, hükümlü müdafiinin 05.02.2020 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin memnu haklarının iadesine karar verilmesini talep ettiği, Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2020 tarihli ve 2007/69 Esas, 2008/254 Karar sayılı ek kararıyla talebin reddine karar verildiği,

akabinde hükümlü müdafiinin 26.01.2023 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin memnu haklarının iadesine karar verilmesini tekrar talep ettiği, Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2023 tarihli ve 2007/69 Esas, 2008/254 Karar sayılı ikinci ek kararıyla talebin reddine karar verildiği,

bunun üzerine hükümlü müdafiinin 14.02.2023 tarihli dilekçesi ile Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2023 tarihli ek kararının bozulmasını istediği anlaşılmakla, 5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu’na 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile eklenen “Yasaklanmış hakların geri verilmesi” konu başlıklı 13/A maddesinin (5). fıkrasında, bu kararlara karşı Ceza Muhakemesi Kanunu’nda öngörülen kanun yoluna başvurulabileceğinin belirtildiği,

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır.