Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13845 K.2025/563

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I)Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Katılan vekilinin 14.12.2022 tarihli temyizden vazgeçme iradesi içerir dilekçesi doğrultusunda temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu ve vekaletnamede temyizden vazgeçme yetkisi bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

II)Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Mahkemece Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 2019/12634 E. 2019/16184 K. sayılı bozma ilamında "suça konu gerçek kullanım miktarını belirlemek amacıyla; kaçak su tespit tutanağına konu yerde ne zamandan beri oturulduğunun, kaçak ya da usulsüz kullanımın ne zaman başladığının gerekirse komşu, mülk sahibi gibi tanıklara da sorulması, kolluk araştırması, MERNİS, sabit-cep telefonu abonelik ve adresleri gibi araştırmalar ile kesin olarak saptanması, sanık halen suça konu yerde, oturuyor ise; keşif yapılıp tüketim ihtiyacına göre, oturmuyor ise;

ihtilafsız aynı dönemdeki tüketim miktarına göre veya aynı yörede bulunan benzer kullanım yerlerine göre, suç tarihine kadar tüketilmesi gereken su miktarının ve vergiler dahil cezasız usulsüz su kullanım bedelinin tespitine yönelik yeterli içerik ve nitelikte bilirkişi raporu alınması" şeklinde bozma sebebi gösterilerek mahkûmiyet hükmü bozulması üzerine mahkemece bozma ilâmına uyulmasına rağmen bozmanın gerekleri yerine getirilmeden, sanığın suça konu yerde ne zamandan beri oturduğu tespit edilmeden, kaçak kullanım süresi ve miktarı saptanmadan, bilirkişi tarafından sadece kaçak tahakkuk ve teminat bedeli hesaplanarak,

yetersiz bilirkişi raporu ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK’nun 168/5. ve CMK’nun 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartının sonuçları benzer sonuçların doğurması nedeni ile suç tarihine göre düşme kararı verileceği ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebligat yapılıyorsa makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, sanığa belirlenen zararı ödemesi halinde "hükmedilecek cezada 2/3 oranında indirim yapılacağı" şeklindeki usule uygun olmayan şekilde ihtar yapılması,

3)Bozma öncesi hükmedilen 21.09.2015 tarihli 10 ay erteli hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve bu nedenle kazanılmış hak teşkil ettiği göz önüne alınmadan sanık hakkında 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesine aykırı davranılarak bozma sonrası daha fazla cezaya hükmedilmesi,