Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13942 K.2023/2693

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2021/21178 Esas, 2023/123 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.03.2023 tarihli ve KD-2-2018/851 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 06.11.2017 tarihli ve 2017/2191 Esas, 2017/2497 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, sanığın temyiz istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 09.08.2021 tarihli tebliğname ile sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesinde düzenlenen "Temyiz eden,

hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki hüküm gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinden 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi talep edilmiş, temyiz talebini inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.01.2023 tarihli ve 2021/21178 Esas, 2023/123 Karar sayılı kararı ile; "sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak,

5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesi ile hükmün bozulmasına" karar verilmiş; ancak sanığın "Yukarıda esas ve karar nosunu belirtmiş olduğum dosyamın sizin kanalınız ile Yargıtaya temyiz edilmesi için gönderilmesini istiyorum.

Gereğinin yapılmasını arz ve talep ederim.” şeklinde beyanda bulunduğu temyiz dilekçesinin bir sebep ihtiva etmediği ve bu nedenle temyiz isteminin hırsızlık suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

II. GEREKÇE

Sanığın 07.12.2017 tarihli temyiz dilekçesinde sadece "Yukarıda esas ve karar nosunu belirtmiş olduğum dosyamın sizin kanalınız ile Yargıtaya temyiz edilmesi için gönderilmesini istiyorum. Gereğinin yapılmasını arz ve talep ederim.” şeklindeki beyanına yer verdiği, dilekçe içeriğinin 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde bir gerekçe ihtiva etmediği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2023 tarihli ve KD-2- 2018/851 sayılı itirazının KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.01.2023 tarihli ve 2021/21178 Esas, 2023/123 Karar sayılı kararının hırsızlık suçu yönünden KALDIRILMASINA,

3.... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 06.11.2017 tarihli ve 2017/2191 Esas, 2017/2497 Karar sayılı, hırsızlık suçundan verilen kararına yönelik sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,