Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13974 K.2023/8390

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Tüm dosya içeriğine göre, sanıkların suç tarihinde şikâyetçilerin çalıştığı giyim mağazasına alışveriş yapma bahanesiyle girdikleri, işyerinin arka tarafındaki koltuk üzerinde bulunan şikâyetçiler ..., ... ve ...'e ait 3 farklı çantayı çaldıklarının anlaşıldığı olayda; sanıkların çaldıkları eşyaların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olmalarına rağmen, doğal olarak ... olmayan fiillerinin zaman-mekân birliği gözetilerek hukuken ... bir fiil olarak kabul edilmesi ve bu fiilin birden fazla kişiye karşı işlenmesi nedeniyle haklarında zincirleme suç hükümleri gereği bir kez ceza verilip 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, ayrı ayrı hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

2. Sanıkların eyleme aslî fail olarak katılarak suç tarihinde 7 yaşında olan ve kusur yeteneği bulunmayan Hazal Karasöğüt'ü suçun işlenmesinde araç olarak kullandıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminde 5237 sayılı Kanun'un 37/2. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

3. Sanık ...'ın 27.09.2022 tarihli duruşmada ve sanık ... müdafiinin 14.10.2015 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanmasına dair isteklerinin, 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca tayin olunan kısa süreli hapis cezasının seçenek tedbirlere çevrilmesi talebini de içerdiği gözetilerek, aynı Kanun'un 50/1. maddesi gereğince sanıkların kişiliği, sosyal ve ekonomik durumları, yargılama sürecinde duydukları pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp, hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, aynı maddede sayılan seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,