Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14067 K.2023/4143

...

MAHKEMESİ

Ceza Dairesi

SAYISI

2023/253 E., 2023/175 K.

SUÇLAR

Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Red - Onama

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 16.01.2023 tarihli ve 2023/253 Esas, 2023/175 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, İzmir 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/737 Esas, 2022/766 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1-4. maddesi uyarınca “1 yıl” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2022 tarihli ve 2022/45793 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında katılanın evine gece saat 03.00 sıralarında girerek iki adet kol saati, iki adet gümüş yüzük ve 600,00 TL para çaldığından bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İzmir 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/737 Esas, 2022/766 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 53 ve 58. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrir sayılmasına karar verilmiş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 16.01.2023 tarihli ve 2023/253 Esas, 2023/175 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

Atılı suçu işlemediğini, tanık ...'nun duruşmada, evde karşılaştığı şahsın boynunun ön ve yan tarafında dövme olduğunu beyan ettiğini, ancak suç tarihinde hiçbir yerinde dövme olmadığını, karakol kayıtları ve ceza infaz kurumuna girerken girişte çekilen fotoğraflarda boynunda dövme olmadığını, ...'nin askerlik arkadaşı olduğunu ancak aralarında bulunan husumet nedeni ile görüntülerdeki şahsın kendisi olduğunu beyan ettiğini, kamera kayıtlarının bilirkişi tarafından incelenmediğini, bu sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Atılı suçu sanığın işlediğine dair somut delil bulunmadığını, kamera kayıtları ile sanığın fotoğraflarının karşılaştırılmadığını, çalınan eşyaların değeri ile hükmedilen cezanın orantılı olmadığını, sanığın sabıkalı geçmişinin dikkate alınmasının kişilik haklarına ve hukuka aykırı olduğunu, takdirî indirim nedenlerinin uygulanmaması için somut bir husus bulunmadığını, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğini, ceza verilecek ise eylemin basit hırsızlık suçunu oluşturduğunu, bu sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel Mahkemenin Kabulü

Temyizin kapsamına göre;

Sanığın, olay günü gece saat 03.00 sıralarında katılanın evine girerek 2 adet kol saati, 2 adet gümüş yüzük ve 600,00 TL para çaldığı, bu esnada evde uyuyan katılan ve eşi tanık D.O.'nun ses duymaları üzerine kalktığı, ışığı açan tanık D.O.'nun sanık ile yüzyüze geldiği, tanığın çığlık atması üzerine, sanığın eline geçirdiği eşyaları tanığa doğru fırlatarak kaçmaya çalıştığı, katılanın sanığı kovaladığı ancak yakalayamadığı, katılanın kamera görüntülerini arkadaşı tanık S.T.'ye gösterdiğini, tanığın, görüntülerdeki şahsın tanıdık gelmesi üzerine, görüntüleri arkadaşı K.D.'ye gönderdiğini, K.D.'nin sanığın askerlik arkadaşı olduğunu söylediği, bunun üzerine katılanın şikâyetçi olduğu, işyerinde yakalanan sanığın atılı suçu işlediği mahkemece sabit görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ve müdafiinin, lehe hükümlere ilişkin temyiz sebeplerine yönelik; sanığın çaldığı eşyanın değeri, paranın satın alma gücü, yöresel ve ekonomik koşullar, sanık ve katılanın konumu nazara alındığında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmamasında ve sanığın sabıkalı geçmişi ve sosyal ilişkileri nazara alındığında sanık hakkında aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde bir hukuka aykırılık bulunmamış, ancak; tanık D.O.'un duruşmada, huzurda bulunan sanığı görerek,

sanığın boynundaki dövmeleri tarif ettiği halde olay günü kolluktaki ifadesinde, evinde yüz yüze geldiği şahsın uzun boylu, beyaz kot pantolonlu, dizleri yırtık, saçları düz bir şahıs olduğunu beyan ettiği ancak boynunda veya başka bir yerinde dövme olduğuna ilişkin herhangi bir beyanının olmadığının anlaşılması ve bütün aşamalarda atılı suçu işlemediğini savunan sanığın, temyiz dilekçesinde, karakol kayıtları ile ceza infaz kurumunun girişinde çektirilen fotoğraflarda boynunun hiçbir yerinde dövme olmadığını belirtmesi karşısında;

sanığın ceza infaz kurumuna girerken çektirilen fotoğrafları ile bu dosyaya ait soruşturma evrakı içerisinde çektirilmiş fotoğrafı varsa temin edilip , olay yerini gösteren ve dosya içerisinde bulunan kamera kayıtları ve sanığın çektirilecek güncel fotoğraflarının, Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına gönderilip, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD üzerinde, olanaklı ise görüntü iyileştirme ve netleştirme işlemleri de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile sanığın fotoğrafları karşılaştırıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek,

görüntülerdeki şahsın sanık olup olmadığı kesin olarak tespit edildikten sonra sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 16.01.2023 tarihli ve 2023/253 Esas, 2023/175 Karar sayılı kararında hırsızlık suçu bakımından sanık ve müdafiinin temyiz istemleri, yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1-a maddesi uyarınca İzmir 49. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.