Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14182 K.2023/2497

A. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme ve Şikâyetçi ...'e Yönelik Hırsızlık Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Bakımından

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2023/682 Esas, 2023/674 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/686 Esas, 2022/646 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme ve şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1, 151/1 ve 142/2-e maddeleri uyarınca sırasıyla “1 yıl, 1 yıl ve 5 yıl” hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Katılan ...'e Yönelik Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Bakımından

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2022 tarihli ve 2022/10269 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçi ...'in cep telefonunu istedikten sonra kendi hesabına 900,00 TL havale yapıp, çektiği ve katılan ...'in evine kapısına zarar vermek suretiyle girdikten sonra pantolonunun cebindeki 7.000,00 TL parayı alması şeklindeki eylemi nedeniyle katılana yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/686 Esas, 2022/646 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 53 ve 58. maddeleri gereğince 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2023/682 Esas, 2023/674 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 23.02.2023 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığını, 5237 sayılı Kanun'un 144 ve 145. maddeleri ve etkin pişmanlığa ilişkin aynı Kanun'un 168 . maddesinin uygulanması gerektiğini belirterek bu sebeplerle hükmün bozulmasını talep etmişir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihi olan 20.02.2022’de belli zamanlarda şikâyetçi ve katılanın birlikte işlettiği iş yerinde çalışan sanığın önce şikâyetçi ve katılan ile birlikte evlerine gidip, şikâyetçi ...’dan cep telefonunu istediği, şikâyetçi ...’ın da cep telefonunu sanığa verdiği, ertesi gün şikâyetçi ...'ın iş yerine gittiğinde cep telefonundan internet bankacılığı aracılığıyla 900,00 TL paranın sanığın hesabına havale yapılıp, bankadan çekildiğini fark ettiği, ertesi gün şikâyetçi ve katılanın eve geldiklerinde odunluk kapısının kırılarak eve girildiğini ve içeriden katılan ...’in pantolonunun cebindeki 7.000,00 TL’nin alınmış olduğunu anladıklarının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık soruşturma evresinde alacaklarına karşılık bu paraları aldığını savunurken, kovuşturma evresinde suçlarını ikrar etmiştir. 23.02.2021 tarihli Olay Yeri İnceleme ve Tespit Tutanağı, 20.02.2022 ve 13.06.2022 tarihli tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafii her ne kadar hırsızlık suçunun unsurlarının oluşmadığını, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 144, 145 ve 168. maddelerinin uygulanması gerektiğini iddia etmiş ise de, sanığın katılan ...'in yaşadığı eve girip, pantolonunun cebindeki parayı aldığı kendi ikrarı ile sabittir.

Sanık soruşturma evresinde katılandan alacağı olduğunu iddia etmesine karşın, kovuşturma evresinde bu iddiasını devam ettirmediğinden 5237 sayılı Kanun'un 144. maddesinin uygulanması mümkün değildir. Katılanın pantolonundan almış olduğu paranın miktarı itibarıyla olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanması mümkün değildir.

Sanığın katılanın zararını gidermeye yönelik bir girişimi ve çabası da olmadığı nazara alındığından hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanmaması da isabetli görüldüğünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR