Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14348 K.2023/9919

Dosya incelenerek gereği düşünüldü. I- Sanık hakkında kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

14.04.2011 tarihli Resmî Gâzete'de yayımlanarak aynı ... yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince.

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu silahla gerçekleştirdiği gözetilmeden hakkında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-a maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.