Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14367 K.2024/4718

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2018 tarihli ve 2017/551 E., 2018/143 K. Sayılı mahkûmiyet kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 14.05.2018 tarihli ve 2018/1043 E., 2018/1071 K. sayılı kararıyla düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 14.05.2018 tarihli anılan kararının sanık tarafından temyizi akabinde Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 01.10.2018 tarihli ve 2018/3870 E. 2018/11521 K. sayılı ilâmıyla temyiz isteminin esastan reddine karar verilerek hükmün kesinleşmesinin ardından, hükümlü tarafından yeniden yargılanma talebinde bulunulduğunun, İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2022 tarihli ek kararı ile de yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

5271 sayılı CMK'nın 319/1. ve 321/1. maddelerine göre verilen “Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine” ilişkin kararlara karşı aynı Kanun'un 319/3. ve 321/3. maddelerine göre itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından.